Porady - Aster Lubaczów

Idź do spisu treści

Menu główne:

KALENDARZ BIODYNAMICZNY DZIAŁKOWCA
GRUDZIEŃ - 2018
GRUDZIEŃ W SADZIE

OCHRONA PRZED MROZEM - sprawdzamy stan osłon z białej zimowej włókniny, kapturków, kopczyków, liści, trocin rozłożonych na zamarzniętej glebie. Przed mrozem chronimy przede wszystkim młode drzewa i krzewy, charakteryzujące się dużą wrażliwościa na mróz, jak brzoskwinia, czereśnia, winorośl, jeżyna, truskawka, żurawina. W okresie ociepleń zdejmujemy z roślin osłony lub część ich wartsw, a ponownie zakładamy po powrocie chłodów. Przed silnym mrozem chronimy również pomieszczenia, w których przechowujemy owoce, sadzonki i zrazy. Wykorzystujemy do tego styropian lub inne materiały izolacyjne.

BIELENIE - w połowie grudnia można wykonać bielenie pni starszych drzew. Jeżeli później przyjdzie deszczowa pogoda, zabieg trzeba powtórzyć, aby drzewa były odpowiednio zabezpieczone przed ranami zgorzelinowymi pod koniec zimy. Do bielenia stosujemy 2 kg wapna na 10 kg wody i dodajemy glinę lub klajster z mąki dla poprawy przyczepności.

KONTROLA OWOCÓW - regularnie przeglądamy przechowywane owoce, usuwamy te z objawami uszkodzeń i gnicia. Podczas przechowywania utrzymujemy temperaturę 1-3 st. C i wilgotność 90% oraz odpowiednio często wietrzymy pomieszczenie.

SADZONKI I ZRAZY - zdrewniałe sadzonki porzeczek i winorośli oraz zrazy do wiosennego przeszczepiania ścinamy ze zdrowych pędów rocznych w stanie spoczynku. Sadzonki porzeczki powinny mieć długość 10-15 cm i 2-3 pąki, winorośli - 40 cm i 3-4 pąki, zrazy 50-70 cm. Wiążemy je w pęczki, etykietujemy i przechowujemy w temperaturze 2-4 st. C, w wilgotnym piasku, torfie lub trocinach (do 1/3 ich wysokości). Zrazy zawinięte w wilgotną szmatkę możemy też przechowywać w lodówce.

ZBIERAMY MUMIE - jeżeli na gałęziach drzew owocowych, przede wszystkim śliwie, wiśni, czereśni i jabłoni, znajdują sie jeszcze zmumifikowane owoce (mumie), należy je zebrać. W przyszłym roku mogą stać się źródłem wiosennej infekcji groźnych chorób: brunatnej zgnilizny drzew pestkowych i brunatnej zgnilizny drzew ziarnkowych.

OCHRONA PRZED ZWIERZYNĄ - zimą sprawdzamy czy do ogrodu w poszukiwaniu łatwego pożywienianie nie dostały się zające, dzikie króliki lub sarny. Jeżeli młode drzewka wcześniej nie zostały zabezpieczone, należy to zrobić bezzwłocznie. Pnie owijamy grubym falistym papierem lub słomą, powyżej pierwszych rozgałęzień (przy dużej warstwie śniegu zające mogą uszkodzić najniżej połozone gałęzie). Na pnie drzewek coraz częściej zakłada się gotowe osłony z perforowanego plastiku, jednak nie chronią one najniżsych gałęzi. Sarny i jelenie odstrasza zapach mydełek toaletowych, które zawiesza się w koronach drzew na wysokości 0,5-1,5 m.

DOKARMIAMY PTAKI - robimy to systematycznie , przez całą zimę. Pokarm umieszczamy w zadaszonych karmnikach, miejscach zacisznych, aby zapewnić ochronę przed wywiewaniem i zamakaniem. Ptaki owadożerne chętnie zjedzą niesoloną słoninę, łój z nasionami roślin oleistych, a ziarnojady mieszanki nasion (zbóż, konopi, słonecznika), płatki owsiane, suszone jagody (np. jarzębiny). Zimą ptaki wyszukują pod korą drzew zimujące gąsienice owocówek i innych szkodników.
 
 
CZERESNIE - na początku lipca larwy nasionnicy trześniówki opuszczają owoce i spadają na ziemię. W przypadku silnego opanowania owoców późnych odmian czereśni i wiśni należy najszybciej zebrać owoce, aby nie dopuścić do przedostania się larw do gleby. Należy także przekopać glebę pod drzewami, niszcząc w ten sposób część z nich.
GRUSZA - na liściach widać objawy rdzy gruszy - ceglaste plamy, od spodu brązowe guzowate narośla. Tam, gdzie choroba występuje w dużym nasileniu, chemiczne zwalczania przeprowadza się od końca maja do końca czerwca. W sadach produkcyjnych zabiegi chemiczne przeciwko parchowi gruszy (np. Zato 50 WG) zwalczają również rdzę gruszy.

MALINY - robaczywienie owoców powodują larwy kistnika malinowca. W okresie dojrzewania owoców larwy spadają na ziemię. Uszkodzone owoce owoce wraz z larwami należy zebrać, aby uniemożliwić dalszy rozwój szkodnika.

SLIWY - w drugiej połowie lipca zawieszamy na drzewach pułapki feromonowe do śledzenia lotu motyli owocówki śliwkówki. Opryskiwanie przeprowadza się w okresie intensywnego ich lotu (Calypso 480 SC, Mospilan 20 SP). Można również stosować napar z bylicy piołun w rozcieńczeniu 1:3.
POPLONY - siejemy kolejne partie fasoli szparagowej na zbiór opóźniony oraz buraki ćwikłowe, liściowe, sałatę, koper. Przy intensywnym zagospodarowaniu warzywnika w wolne miejsca posiejemy letnie odmiany rzodkiewki, rzeżuchę, rukolę. Sadzimy również warzywa poplonowe - rozsadę brokułów, kalarepy, endywii, fenkułu, porów. Dbajmy o ich regularne nawadnianie i odchwaszczanie. ZBIORY - wykopujemy czosnek z jesiennego sadzenia. Zbioru czosnku nie można opóźniać, gdyż będą straty w plonie. Plonują już pomidory, papryka i ogórki - pod osłonami i w gruncie. PRACE W WARZYWNIKU - intensywnie rosnące warzywa nawozimy pogłównie (np. selery, pory, kapustę brukselską, jarmuż). Po pierwszym zbiorze zasilamy ogórki gruntowe oraz wysokorosnące odmiany pomidorów. Dawka nawozów azotowych nie powinna być zbyt duża, około 15 dag na 10 m2. Gdy jest susza, uprawy nawadniamy oraz zwalczamy chwasty. Po ulewnych opadach należy wzruszać międzyrzędzia.

CZARNA PLAMISTOSĆ LISCI RÓŻ - na liściach powstają okrągłe, prawie czarne, zlewające się plamy. Liście żółkną i opadają. Należy usuwać opadłe liście i wycinać porażone pędy. Gdy wystąpią pierwsze objawy - opryskiwać roztworem sody oczyszczonej (1/4 łyżeczki na 1 litr ciepłej wody), 
2-3 razy, co tydzień oraz wyciągami z czosnku. Od czerwca można opryskiwać preparatem biologicznym Polyversum WP (5 razy, co dwa tygodnie).
 
PCHEŁKI - małe skaczące chrząszcze wygryzające drobne otwory np. w liściach rzodkiewki. Podczas suchej i słonecznej pogody uszkodzone tkanki wysychają, liście żółkną i zasychają. Pchełki odstrasza zraszanie wodą, utrzymywanie wilgotnej gleby, opryskiwanie wyciągiem z czosnku. Dobre efekty daje wyłapywanie ich na tabliczki lepowe, przesuwane nad warzywami w słoneczny dzień.
ŚMIETKI - rozwojowi śmietki sprzyja chłodna i wilgotna aura. Wiosną po przejściowym żerowaniu na rokładającym się oborniku przechodzą one na kiełkujące nasiona, a później na wschodzące rośliny. Zazwyczaj wgryzają się do wnętrza łodyg w cześci podliścieniowej siewek. Szkody w nasionach wyrządzają zazwyczaj młode larwy. Podstawową walką ze szkodnikiem jest właściwe przeprowadzenie zabiegów agrotechnicznych (prawidłowo wykonana orka, nawożenie i odchwaszczanie uprawy).
SZARA PLEŚŃ - powoduje gnicie owoców truskawek. Porażenie grzybem następuje już w czasie kwitnienia, gdyż powszechnie występuje on na martwych szczątkach truskawek i chwastów oraz w ściółce. Na jeszcze zielonych owocach pojawiają się brązowobrunatne plamy, a na dojrzałych powstaje obszerna zgnilizna, która szybko pokrywa się szarym nalotem. Stosujemy wtedy oprysk Polyversun WP do 3 razy w sezonie. Zapobiegawczo i po wystąpieniu pierwszych objawów - Teldor 500 SC.
NASIONÓWKA TRZESNIÓWKA - muchówka powodująca robaczywienie czereśni i wiśni. Szkody w owocach wyrządzają jej białe, beznogie formy larwalne, o długości do 5 mm, żerujące w miąższu owocu. Wylatuje w drugiej dekadzie maja. Wcześniej pod drzewami rozkładamy włókninę, tak aby uniemożliwić wydostanie się wychodzącym z ziemi muchom. Zawieszamy na drzewach pomarańczowe pułapki lepowe. Oprysk (Calipso 480 SC) - 7 dni po zauważeniu pierwszych much na pułapkach.
 
W nawiązaniu do otrzymanych zapytań na naszej poczcie mailowej, dotyczących tematu ochrony roślin, krzewów i drzew owocowych przed pasożytami przedstawiamy kolejną porcję niezbędnych porad.
PRZĘDZIORKI
Na przelomie fazy zielonego i różowego pąka jabłoni wylęgają się larwy przędziorka owocowca. Najlepszą metodą ograniczającą przędziorki jest założenie na drzewa niebieskich opasek filcowych z drapieżnym roztoczem dobroczynkiem gruszowym. Jego pożywieniem są również szpeciele.

WIELKOPĄKOWIEC
Z porzeczki czarnej należy jak najszybciej usunąć i zniszczyć nadmiernie nabrzmiałe pąki - są zasiedlone przez roztocza wielkopąkowca porzeczkowego. Gdy średnia temperatura dnia wynosi 10 stopni, zaczyna on opuszczać porażone pąki i zasiedlać te zdrowe.
ZGORZEL SIEWEK
- to groźna choroba przy produkcji rozsady (zamieranie kiełków i siewek). Sprzyjają jej zbyt wilgotne i zimne (poniżej 12 stopni) podłoże, za mało światła, za gęsty i głęboki siew. Należy wysiewać zaprawione nasiona - gotowe lub zaprawić samemu (Zaprawa Nasienna T). Na rozsadnikach nasiona wysiewać do kompostu z dodatkiem piasku i mączki bazaltowej.

MĄCZNIAK
Na młodych pędach i liściach jabłoni może pojawić się bialy nalot mączniaka jabłoni (zimuje wewnątrz pąków). Usuwanie porażonych liści i pędów powstrzyma chorobę. Odmiany podatne można opryskać preparatem siarkowym (Siarkol EXtra 80 WP) lub preparatem z krwawnika.

MSZYCE
Wczesną wiosną rozpoczyna rozwój wiele gatunków mszyc. Najwcześniej wylęgają się larwy mszycy jabłoniowo - babkowej, co zbiega się z początkiem pękania pąków na jabłoni. W sprzyjających warunkach szybko zasiedlają one rozwijające się liście. 
Po zauważeniu pierwszych kolonii należy opryskać drzewa preparartem mszycobójczym Calipso 480 EC lub wyciągami roślinnymi (pokrzywa, czosnek).
KĘDZIERZAWKA
Początek miesiąca to ostatni moment na opryskanie drzew brzoskwiń i nektaryn przeciw kędzierzawości liści brzoskwini. Zabiegi wykonane w terminie późniejszym będą nieskuteczne. Polecane preparaty to Carpene lub Syllit.
KWIECIAK - W okresie pękania pąków kwiatowych jabłoni zimowe kryjówki opuszcza kwieciak jabłkowiec. Szkodliwy jest tylko w latach słabego kwitnienia, wtedy uszkodzone pąki kwiatowe wraz ze znajdującymi się wewnątrz larwami należy zrywać i niszczyć.
NA ZIMUJĄCE SZKODNIKI
W marcu stosuje się Promanal 60 EC lub Treol 770 EC (preparaty na bazie oleju parafinowego) do zwalczania form zimujących mszyc, miodówek, przędziorków, czerwców na drzewach owocowych i ozdobnych oraz ochojników na iglakach. Preparaty te tworzą na powierzchni kory warstwę nieprzepuszczającą powietrza, powodując uduszenie szkodników. 
TORBIEL SLIW 
Jeżeli w poprzednim roku śliwki uszkodzone były przez grzyb powodujący chorobę, należy w fazie nabrzmiewania i pękania pąków zastosować opryskiwanie drzew Syllitem 65 WP. Pierwsze symptomy choroby widoczne są na zawiązkach owoców po 3-4 tygodniach od kwitnienia. Porażone owoce są nadmiernie wyrośnięte, silnie wydłużone i  spłaszczone, bez pestki. Skórka jest żółto zielona, pokryta woskowym nalotem grzyba. Miąższ - łykowaty, niesmaczny. Większość zainfekowanych owoców gnije i opada, nieliczne wysychają i pozostają na drzewach. W okresie bezlistnym należy usuwać i palić pozostające na drzewach zmumifikowane owoce (torbiele), w których znajdują się zarodniki stanowiące źródło infekcji wiosną. 
Borówka amerykańska to krzew owocowy coraz częściej sadzony w ogrodach. Najlepiej borówkę amerykańską (wysoką) sadzić jesienią lub wiosną. Krzewy borówki sprzedawane w pojemnikach można sadzić także latem. Gdy sadzimy borówkę jesienią, koniecznie trzeba przed mrozem osłonić podstawę krzewu ściółką z torfu, trocin lub liści. Borówka amerykańska dorasta do 2 m. Krzewy wytrzymują temperaturę do -25 st.C. Borówka amerykańska nie jest atakowana w większym nasileniu przez choroby roslin i szkodniki, dlatego nie wymaga oprysków. Stanowisko do uprawy borówki wysokiej powinno być zaciszne i słoneczne - najlepiej wybrac miejsce, w którym podłoże łatwo się nagrzewa. Borówka amerykańska najlepiej rośnie na glebie kwaśnej (pH 3,5–5,0) o wysokiej zawartości próchnicy, przepuszczalnej. Jeżeli ziemia w ogrodzie jest inna, w miejscu, w którym ma rosnąć borówka, należy wykopać dół głębokości 35 cm i średnicy 60 cm i wypełnić go mieszanką kwaśnego torfu, kory drzew iglastych i piasku (w proporcji 1:1:1). Jeżeli gleba w ogrodzie jest przepuszczalna, wystarczy ją wymieszać z torfem kwaśnym (1:1). Najlepiej od razu przygotowywać miejsce dla kilku krzewów, a nie oddzielny dołek dla każdej rośliny. Krzewy należy sadzić co 1,5 m, około 5 cm głębiej, niż rosły w szkółce. System korzeniowy borówki jest płytki, dlatego należy regularnie ją podlewać. Borówkę amerykańską nawozi się co roku wiosną nawozem przeznaczonym dla borówek, powtarzamy zabieg 1–2 razy, zgodnie z zaleceniami na opakowaniu. 
W Polsce uprawianych jest kilkadziesiąt odmian borówek amerykańskich różniących się między sobą wielkością i smakiem owoców, pokrojowością, jak również terminem dojrzewania. Przedstawiamy poniżej kilkanaście odmian, które zyskały największą popularność w amatorskiej uprawie. 


BORÓWKA AMERYKAŃSKA - ODMIANY WCZESNE.

BLUETTA - odmiana o średniej sile wzrostu, charakteryzująca się zwartym pokrojem. Owoce zebrane w niewielkie, luźne grona, dojrzewają bardzo wcześnie - już w połowie lipca. Jagody są średniej wielkości, kuliste, barwy niebieskiej z lekkim nalotem woskowym, bardzo smaczne i aromatyczne. Jest mało podatna na przemarzanie.

EARLIBLUE - to dość plenna odmiana, która dojrzewa w naszym kraju jako pierwsza. Krzew rosnący silnie o sztywnych pędach. Dochodzi do 160 cm wysokości. Posiada dużą odporność na mróz dlatego polecana jest do uprawy w regionach narażonych na przymrozki. Jagody kuliste, średnie i duże. Są smaczne i aromatyczne o kolorystyce jasnoniebieskiej, nie pękają po deszczu. Owocuje już od początku lipca, jest cenna ze względu na wczesne dojrzewanie. 

DUKE - odmiana bardzo plenna. Krzew rośnie silnie osiągając do 180 cm wysokości, ma sztywne pędy. Odporny na mróz. Dojrzewa w pierwszej połowie lipca, kilka dni po Earliblue. Owoce duże, jasnoniebieskie, lekko spłaszczone. Szczególnego smaku i aromatu nabierają po schłodzeniu. Kwitnie po wiosennych przymrozkach. Plonuje regularnie i obficie. Nadaje się na plantacje towarowe.

SPARTAN - wysoki krzew dochodzący do 180 cm, pędy mocne i sztywne. Kwitnie późno, dzięki czemu kwiaty nie są narażone przez przymrozki wiosenne. Mimo, że nie jest zbyt plenny to daje wysokiej jakości owoce, bardzo duże i bardzo smaczne. Owocuje w II połowie lipca. Jagody mogą być mechanicznie zbierane i dobrze znoszą transport.

PATRIOT - gatunek plenny. Krzew średniej wielkości sięgającej do 120 cm wysokości, pokrój wzniesiony. Dojrzewa pod koniec lipca po odmianie Duke. Owoce bardzo duże o owalnym kształcie, lekko spłaszczone, pokryte woskowym nalotem, aromatyczne i smaczne. Kwitnie bardzo obficie i dlatego wymaga silnego cięcia.
BORÓWKA AMERYKAŃSKA - ODMIANY SREDNIO - PÓŹNE.

BERKELEY - początek dojrzewania przypada na pierwszą dekadę sierpnia. Krzewy są rozłożyste o sztywnych pędach, wymagają silnego przycinania i dorastają do 200 cm wysokości. Charakteryzują się dużą plennością. Owoce rosną bardzo duże i są smaczne, mimo iż lekko kwaskowate posiadają dużo wartości odżywczych. Tworzą luźne, bardzo duże grona co powoduje łatwość zbioru. Mankamentem jest mała odporność na wiosenne przymrozki. Najodpowiedniejsze dla tego gatunku są bardzo kwaśne gleby i nasłonecznione miejsce.

BLUECROP - odmiana o średniej porze dojrzewania (koniec lipca - początek sierpnia), bardzo plenna. Krzewy wysokie, osiągające od 160 do 200 cm, pędy sztywne często rozchylają się pod ciężarem owoców. Owoce smaczne, duże, kuliste, lekko spłaszczone i pokryte woskowym nalotem. Zaletą jest odporność na mróz, choroby i niedostatek wody w glebie. Odmiana ta jest łatwa w uprawie, a ze względu na swoje walory uznawana za najlepszą odmianę borówki.

BLUEJAY - odmiana plenna, wytrzymała na mróz lecz wrażliwa na suszę, równomiernie dojrzewająca. Krzewy duże, lekko rozłożyste, pędy sztywne, szybko rosnące i dochodzące do ponad 200 cm wysokości. Jagody duże, kuliste, jasnoniebieskie, w smaku winno - słodkie, odporne na pękanie. Można je przechowywać w lodówce nawet przez kilka tygodni. Dojrzewa pod koniec lipca. Wymaga silnego cięcia.

NELSON - odmiana o dość szybkiej sile wzrostu, osiąga do 160 cm wysokości, pokrój wzniesiony, a pędy sztywne. Owoce jasnoniebieskie, duże , aromatyczne oraz bardzo smaczne. Rosną w luźnych gronach i mogą długo pozostawać na krzewie nie opadając. Odmiana plenna dojrzewająca na początku sierpnia.

TORO - krzew dorastający do 200 cm wysokości, pędy sztywne. Owoce są duże, płaskie o bardzo dobrej jakości smaku. Dojrzewają prawie równocześnie w pierwszej połowie sierpnia. Odmiana stosunkowo wytrwała na mróz i bardzo plenna. W początkowych latach uprawa krzewu może być kłopotliwa ze względu na jego pokładanie lecz z czasem ma pędy wzniesione.

CHANDLER - jest nową odmianą, której krzew osiąga wysokość 150 cm, pędy ma sztywne. Jest bardzo plenna, owocuje w pierwszej połowie lipca, aż do końca sierpnia, a czasami nawet września. Charakteryzuje się największymi jagodami z pośród innych odmian borówki wysokiej. Owoce osiągają średnicę do 35 mm, są jędrne i smaczne.

BORÓWKA AMERYKAŃSKA - ODMIANY PÓŹNE.

BLUEGOLD - odmiana o średniej sile wzrostu, kulistym pokroju, gęstych pędach pokrytych intensywnie zielonymi liśćmi. Owocuje obficie, jagody są duże i smaczne, gotowe do zbioru zwykle w drugiej połowie sierpnia. Odmiana odporna na mróz, suszę i choroby, polecana jest do uprawy dla mało doświadczonyc ogrodników.

BONUS - odmiana charakteryzująca się największymi owocami wśród borówek. Cechują ją luźne pędy osiągające nawet 150 cm wysokości. Odmiana w pełni mrozoodporna, nawet  do  minus 34 stopni. Plon do 6 kg z krzewu, owoce są wybitnie deserowe.

BRIGITTA - krzew rośnie szybko, osiaga wysokość do 180 cm, pokrój wzniesiony do kulistego. Kwiaty pojawiają się w maju. Owoce są duże, jędrne, chrupiące i bardzo smaczne. Jagody mogą być długo przechowywane nie tracąc przy tym swojego smaku. Krzew dojrzewa w połowie sierpnia i polecany jest do produkcji towarowej. Jest to odmiana australijska, dlatego jego uprawa powinna odbywać się w ciepłych regionach.

DARROW - gatunek bardzo plenny. Krzewy dorastają do 150 cm wysokości, ich przekrój jest rozłożysty, a pędy sztywne. Dojrzewa w końcu sierpnia i na początku września. Bardzo duże jasnoniebieskie owoce o atrakcyjnym słodko - winnym smaku. Krzew rośnie rozłożyście dlatego wymaga odpowiedniego cięcia. Wykazuje wrażliwość na mróz. Polecany jest do amatorskiej uprawy.

ELLIOT - odmiana obficie owocująca, dojrzewająca od końca września do połowy października. Krzew dorasta do 200 cm wysokości, pokrój ma wzniesiony, lekko rozłożysty. Jasnoniebieskie owoce o średniej wielkości w smaku kwaskowate. Jest to gatunek późno dojrzewający dlatego powinno się go uprawiać w najcieplejszych regionach Polski.
Świdośliwy uprawiane w naszym kraju są roślinami odpornymi na niskie temperatury i nie wymagają zimowego okrycia. Zwykle nie oczekują też szczególnych warunków uprawy, gdyż radzą sobie na większości typowych gleb ogrodowych. Świdośliwy preferują stanowiska słoneczne, ale poradzą sobie również w niewielkim półcieniu. Źle znoszą natomiast niedobory wody, dlatego w okresach suszy powinny być nawadniane. Świdośliwy nie powinny być uprawiane na glebach mokrych, zimnych i zalewowych, skrajnie zasadowych lub kwaśnych, ani suchych i jałowych, gdyż w takich warunkach źle rosną, często chorują i słabo kwitną. Świdośliwy z reguły nie wymagają ciecia, gdyż ich naturalny pokrój jest bardzo ozdobny, jeśli jednak musimy z jakiegoś powodu usunąć lub przyciąć ich gałęzie, należy zrobić to na przedwiośniu, jeszcze przed rozpoczęciem wegetacji. W zależności od odmiany, świdośliwy mogą dorastać od 1,5 do 3–4 m wysokości i tworzyć wzniesione, kolumnowe, często kilkupniowe korony (np. świdośliwa olcholistna odmiana ‘Obelisk’) lub okazałe, rozłożyste krzewy (np. świdośliwa Lamarcka). Niektóre z nich zachwycają wyjątkowo dużymi kwiatami (np. świdośliwa kanadyjska ‘Grandiflora’), inne smacznymi i dużymi owocami (np. świdośliwa olcholistna ‘Northline’), a wszystkie intensywnie czerwoną barwą jesiennych liści.
Dereń jadalny, zwany też dereniem właściwym, to niewielkie drzewko liściaste osiagające do 7 m wysokości, tworząc szeroką, zaokrągloną koronę. Kwiaty pojawiają się wcześnie, na kilka tygodni przed rozwojem liści - w zależności od temperatury od marca do kwietnia. Kwiaty zaopatrzone są w duży dysk miodnikowy wydzielający nektar, dlatego w okresie kwitnienia drzewo stanowi źródło cennego pokarmu dla pszczół. Owoce dojrzewają w sierpniu i wrześniu, przypominają małe, wydłużone śliwki o ciemnoczerwonej, błyszczącej skórce i wiśniowym, soczystym miąższu. Ich rozmiar dochodzi do 2,5 cm długości, wewnątrz nich znajduje się bardzo twarda pestka. Dojrzałe owoce można spożywać na świeżo - ich smak jest dość cierpki. Natomiast doskonale nadają się na przetwory, przede wszystkim do wyrobu nalewek (dereniówka), konfitur, dżemów, galaretek i kompotów. Dereń jadalny jest rośliną łatwą w utrzymaniu, tolerancyjną na niekorzystne warunki uprawy.  Drzewka dobrze rosną na glebach przeciętnych, najlepiej wapiennych, na miejscach słonecznych, jednak całkiem dobrze znoszą także suszę i zacienienie. Dereń jadalny nadaje się do uprawy w niewielkich ogrodach przydomowych oraz w zieleni miejskiej, zwłaszcza na terenach osiedli, gdzie wyjątkowo efektownie prezentuje się w okresie kwitnienia i dojrzewania.
STARE ODMIANY - MALINA I JEŻYNA
Maliny i jeżyny od wieków były w centrum zainteresowania, głównie ze względu na właściwości lecznicze owoców. 
Obecnie doceniamy też ich smak i aromat oraz znaczne walory dietetyczne
Loch Ness - to szkocka odmiana ciesząca się wciąż dużą popularnością, zarówno wśród producentów, jak i amatorów uprawy jeżyny. Owoce są duże, dojrzewają na przełomie lipca i sierpnia. Odmiana bezkolcowa, bardzo plenna.
***
Black Satin - odmiana bezkolcowa, bardzo plenna, jednak o średnim smaku owoców. Dojrzewanie owoców - na początku sierpnia. Owoce dość miękkie.
***
Cester - odmiana warta polecenia do uprawy amatorskiej ze względu na wysoką plenność. Dojrzewanie owoców rozpoczyna się w drugiej dekadzie sierpnia. 
***
Gazda - odmiana kolczasta. Owoce małe do średnich, bardzo smaczne i aromatyczne, przypominające zapachem leśne jeżyny. Owocuje w sierpniu oraz we wrześniu na pędach dwuletnich.
***
Darrow - odmiana kolczasta, o większych i smacznych owocach, średnio podatna na przemarzanie. Owoce dojrzewają pod koniec lipca.
Polana - odmiana owocująca na tegorocznych pędach. Odporna na wirusa krzaczastego karłowatości maliny (RBDV). Owoce są duże, żywoczerwone, z połyskiem, zwarte, smaczne. Dojrzewanie owoców rozpoczyna się w połowie sierpnia i trwa nieprzerwanie do przymrozków.
Willamette - odmiana amerykańska odporna na wirusa krzaczastego karlowatości maliny. Plonuje na dwuletnich pędach. Owoce dojrzewają często już od czerwca, są duże, ciemnoczerwone, szczególnie przydatne do przetwórstwa i mrożenia. Wadą odmiany jest mała wytrzymałość na mróz.
Tulameen - cenna średnio wczesna odmiana kanadyjska. Dotychczas to najsmaczniejsza odmiana owocująca na dwuletnich pędach, wyznaczająca standardy w deserowej produkcji owoców. Niewystarczająca odporność pędów na przemarzanie.
Glen Ample - odmiana deserowa. Owoce dojrzewają w późnym terminie. Są duże, kuliste, zwarte, czerwone, z lekkim omszeniem. Wadą odmiany jest wysoka podatność na przebarwiacza malinowego.
Bristol - odmiana czarnej maliny zasługująca na uwagę ze względu na wysoką wartość prozdrowotną owoców. Owocuje na dwuletnich pędach, wytwarza owoce średniej wielkości, słodkie. Odmiana plenna, tolerancyjna na mączniaka, ale podatna na antraknozę i wirusy.
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego